........همراه یک سایه

بهترين دوست انسان،انسان است نه كتاب.

بهترين دوست انسان،انسان است نه كتاب.كتابها تا آن حد كه رسم دوستي و انسانيت بياموزند،معتبرند. نه تا آن حد كه مثل دريايي مرده از كلمات مرده ،تورا در خود غرق كنند و فرو ببرند.
تو در كوچه ها انسان خواهي شدنه در لابلاي كتابها.
تو در كوه ها ، در جاده ها، و در كنار ستمديدگان واقعي رسم زندگي را ياد خواهي گرفت نه با غوطه خوردن در آثاري كه در اتاق هاي دربسته نوشته شده و نويسندگانش هرگز نسيم را ندانسته اند وقايقي در تن توفان را....از همه اينها گذشته ،من عشق كتابي را هم دوست نمي دارم و تسلط كتاب بر خانه را هم.من دوست ندارم كه وقتي براي كاري صدايت مي كنم . جواب بدهي:همين صفحه را كه تمام كنم ، مي آيم .من از اين جواب بيزارم و از آن كتاب كه مثل صخره يي ميان دو عاشق قرار مي گيرد.

تماشای مهتاب و گوش سپردن به موسیقی شب و اشک ریختن ،

هزاران بار به از سیاه کردن این برگ سپید ............. !!!!

پس اگر ما ،

دیگر نیامدیم ........ ،

یا ............. ،

دیر به دیر آمدیم ،

ما را ببخشید ................. !!!!!!!!!!!!

روزهای سختی است برای ما ،

چه کنیم که ،

چاره ای جز تحمل نیست ........... !!!!!!!!!!

گاهی به خود می گوییم :

ای کاش ،

سرنوشت ،

چیز دیگری برای ما ،

رغم می زد ........................... !!!!

صبر کن ،

از ابتدا شروع کن ،

هر شکستی مقدمه ی یک پیروزی بزرگ است ،
و ................ !!!!

+ نوشته شده در سیزدهم آبان 1386ساعت 11 بعد از ظهر توسط دادشی |